وقتی اونی که فقط و فقط با اولین برف سال یادت می افتاد و

اس ام اس میزد  " ساعت ... همون جای همیشگی "

و بی هیچ حرف دیگه ای ، سر وقت ، دم پست تجریش همو میدید و

 یه پیاده روی بی پدر مادر کنار چمران میکردید ،

امسال دیگه نباشه ،

چه پر بغض میشه این اولین برف ..

 ۰

پ.ن: او کم است. او کم است. او برای امروز من حسابی کم است.